AVRUPA KOMİSYONU TÜRKİYE İLERLEME RAPORU (2018)

Komisyon Tarafından Avrupa Parlamentosuna, Konseye, Ekonomik ve Sosyal Komiteye ve Bölgeler Komitesine Sunulan Bilgilendirme

AB Genişleme Politikasına İlişkin 2018 Bilgilendirmesi

Fasıl 16: Vergilendirme

Vergilendirmeye ilişkin AB kuralları, katma değer vergisi ve özel tüketim vergisi ile kurumlar vergisine ilişkin hususları kapsamaktadır. Söz konusu kurallar ayrıca, vergi kaçakçılığını önleme amaçlı bilgi paylaşımı dâhil olmak üzere vergi idareleri arasındaki iş birliğini düzenlemektedir.

Türkiye, vergilendirme alanında kısmen hazırlıklıdır. Tütün ürünlerine ilişkin 2009 Eylem Planı ve Vergi Konularında Karşılıklı İdari Yardımlaşma Sözleşmesi’nin onaylanması dışında bu alanda ilerleme kaydedilmemiştir.

Gelecek yıl,

Türkiye’nin özellikle:

→ ÖTV’ye tabi enerji ürünleri yelpazesini AB müktesebatı ile uyumlaştırması;

→ 2009 Eylem Planı ile ilgili olarak, alkollü içecekler ve tütün üzerindeki ayrımcı özel tüketim vergisinin, 2018’de tamamen kaldırılmasını sağlaması;

→ Bilgi Değişimi ve Saydamlık Küresel Forumunda tespit edilen eksiklikler ile potansiyel olarak zararlı olduğu düşünülen vergi rejimlerindeki eksiklikleri ele alması gerekmektedir.

Dolaylı vergilendirme konusunda, AB müktesebatından farklı olarak, geniş bir ürün grubu %1 katma değer vergisine tabi tutulmuştur. Yapı, muafiyetler, özel planlar ve indirimli oranların kapsamı ile ilgili mevzuatın, AB müktesebatı ile daha fazla uyumlaştırılması gerekmektedir.

Özel tüketim vergileri ile ilgili olarak, Tütün Fonunu finanse eden, ithal ve harmanlanmış tütün üzerinden alınan maktu vergi, 2018 itibarıyla ayrımcı verginin tamamen kaldırılmasını amaçlayan 2009 Eylem Planı doğrultusunda, Aralık 2017’de ton başına 150 dolara düşürülmüştür. Türkiye’nin sigaraya ilişkin özel tüketim vergisi mevzuatı, verginin maktu ve nispi bileşenleri bakımından AB müktesebatı ile çelişmektedir, ancak sigara üzerinden alınan özel tüketim vergisinin genel düzeyi AB’deki düzeylere yakındır. Alkollü içeceklerle ilgili olarak Türkiye, alkollü içeceklerin tamamına uygulanan özel tüketim vergisini sabit bir yüzde ile artırarak, rakı (büyük ölçüde yerli üretim) ile belirli alkollü içecekler (büyük ölçüde ithal) arasındaki vergilendirme farkını mutlak değer olarak artırmaya devam etmiştir. Sonuç olarak, rakı ve dengi içecekler arasındaki özel tüketim vergisi açığı mutlak değer olarak artmıştır ve bu durum 2018’de ayrımcı vergilendirme farkını kaldırmayı amaçlayan 2009 Eylem Planı ile çelişmektedir. Enerji ürünleri üzerindeki özel tüketim vergileri genel olarak AB’deki asgari oranlardan yüksektir, ancak AB müktesebatına aykırı olarak jet yakıtı (kerosen), kömür ve elektrik üzerinden özel tüketim vergisi alınmamaktadır.

Doğrudan vergilendirme alanında Avrupa Birliği Konseyi İyi Uygulama Kuralları Grubu (ve ayrıca OECD Zararlı Vergi Uygulamaları Forumu), Türkiye’nin tercihli vergi rejimlerini incelemiş ve Teknoloji Geliştirme Bölgeleri ile Bölgesel Yönetim Merkezleri rejimlerini potansiyel zararlı olarak değerlendirmiştir. Türkiye, söz konusu konuları çözüme kavuşturmayı taahhüt etmiştir.

İdari iş birliği ve karşılıklı yardımlaşma alanında Türkiye, Mayıs 2017’de Vergi Konularında Karşılıklı İdari Yardımlaşma Sözleşmesi’ni onaylamış ve Kasım 2017’de yürürlüğe koymuştur; söz konusu Sözleşme, tarafların, otomatik bilgi alışverişinin kapsamını ve uyulması gereken usulleri karşılıklı olarak kabul etmesini gerektirmektedir. Haziran 2017’de Türkiye, Matrah Aşındırma ve Kâr Aktarımının Önlenmesi Amacıyla Vergi Anlaşması ile İlişkili Önlemlerin Uygulanmasına Yönelik Çok Taraflı Konvansiyon’u imzalamıştır. Bu Konvansiyon, mevcut ikili vergi antlaşmaları ağını güncellemeye ve çok uluslu işletmelerin vergiden kaçınma olanaklarını azaltmaya yönelik bir dizi vergi antlaşması tedbirinin uygulanmasını öngörmektedir.

Uygulama kapasitesi ve bilgisayar ortamına geçiş ile ilgili olarak Türkiye, 2017-2020 Bütünleşik Kamu Mali Yönetim Bilişim Sistemi Planı’nı kabul etmiştir. Söz konusu Plan, farklı kamu kurumları ve bakanlıklar tarafından geliştirilmekte olan ve hâlihazırda kullanılan merkezi olmayan ve kurumsal otomasyon sistemlerine yönelik bütünleşik bir modül tasarlamayı amaçlamaktadır.

ARABULUCULUK İŞLEMLERİ(ANLAŞMA BELGELERİ) DAMGA VERGİSİNE TÂBİ MİDİR?

ARABULUCULUK İŞLEMLERİ(ANLAŞMA BELGELERİ) DAMGA VERGİSİNE TÂBİ MİDİR?   Emre AKIN / Vergi Müfettişi*

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün başvurusunda, “6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu ve Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliği kapsamında hukuk uyuşmazlıklarının arabuluculuk yoluyla çözümlenmesi uygulanmasına başlanıldığı, 6325 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesinde, tarafların arabuluculuk anlaşma belgesini icra edilebilirlik şerhi verdirmeden başka bir resmi işlemde kullanmak istemeleri halinde, damga vergisinin maktu olarak alınacağının düzenlendiğinden bahisle bu maktu miktarın, arabuluculuk anlaşma tutanaklarının hukuki niteliği itibariyle sulh sözleşmesi olması nedeniyle 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun "I-Akitlcrle ilgili kağıtlar" bölümünün B/2 fıkrasına göre maktu damga vergisine tabi olması gerektiği görüşüyle birlikte arabuluculuk anlaşma belgelerinden alınacak damga vergisi konusunda uygulama birliğinin sağlanması” açısından görüş talep edilmektedir.

Gelir İdaresi Başkanlığı cevabi yazısında, Buna göre, 6325 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre, taraflar arabuluculuk anlaşma belgesini icra edilebilirlik şerhi verdirmeden başka bir resmi işlemde kullanmak istemeleri halinde maktu tutarda damga vergisi alınacağı hükmüne yer verildiği dikkate alındığında, kanunun aradığı şartlarda düzenlemesi durumunda sulh sözleşmesi olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilen arabuluculuk anlaşma tutanaklarının. 6325 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında taraflarca icra edilebilirlik şerhi verdirmeden başka bir resmî işlemde kullanmak istenilmesi durumunda, 488 sayılı Kanuna ekli (1) sayılı tablonun l/B-2 fıkrasına göre(sulhname) maktu damga vergisine tabi tutulmasının mümkün olduğu değerlendirilmektedir.” açıklaması yapılmıştır. 

Yine 6325 sayılı Arabuluculuk Kanunu’nun 18. maddesinde, “(2)Taraflar arabuluculuk faaliyeti sonunda bir anlaşmaya varırlarsa, bu anlaşma belgesinin icra edilebilirliğine ilişkin şerh verilmesini talep edebilirler… Bu şerhi içeren anlaşma, ilam niteliğinde belge sayılır.

(3) … Anlaşma belgesine icra edilebilirlik şerhi verilmesi için mahkemeye yapılacak olan başvuru ile bunun üzerine verilecek kararlara karşı ilgili tarafından istinaf yoluna gidilmesi hâlinde, maktu harç alınır. Taraflar anlaşma belgesini icra edilebilirlik şerhi verdirmeden başka bir resmî işlemde kullanmak isterlerse, damga vergisi de maktu olarak alınır.“ ifadeleri yer almaktadır. 

Eğer anlaşma belgeleri(sulhnameler) icra edilebilirlik şerhi verdirmeden ve resmi işlemlerde kullanılıyorsa 6325 sayılı Kanun’un 18/3. maddesi uyarınca, belli parayı ihtiva etseler dahi maktu olarak damga vergisine tabi tutulacaktır.

6325 sayılı Arabuluculuk Kanunu’nda yapılan düzenleme ile resmi işlemlerde kullanılması halinde maktu damga vergisi alınması gerektiği hükmü karışıklığa ve tedvin zaafiyetine sebebiyet vermektedir. 

- İnceleme biriminin resmi makam olarak kabul edilmesiyle birlikte, vergi aranmaksızın vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi aranması durumu

İnceleme biriminin resmi merci olarak kabul edilmesi halinde ise, vergiyi doğuran olayın imza edildiği safhada nispi olarak doğduğu; ancak resmi mercide kullanıldığı anda maktu vergiye dönüştüğünden bahisle, vergi ziyaı  ve gecikme faizinin tahsili söz konusu olacaktır. Şöyle ki, yukarıda açıklandığı üzere, anlaşma belgesi imza edildiği anda, belli parayı ihtiva ediyorsa(ki neredeyse tamamı bedel üzerine anlaşma içermektedir.) nispi olarak damga vergisine tabi olacaktır. İmza anında damga vergisi mükellefiyeti başlamıştır. Ne zaman ki, vergi incelemesi nedeniyle inceleme makamına anlaşma belgesi ibraz edilirse, icra edilebilirlik şerhi verdirilmemek şartıyla, maktu vergiye tabi olması gerektiğinden(6325 sayılı Kanun md. 18/3) inceleme elemanları tarafından nisbi vergi aranmayacaktır. Ancak imza ile incelemeye ibraz arasında geçen sürede, nispi olarak alınması gereken verginin ziyaa uğratıldığından bahisle vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi aranacaktır. 

- İşlemin başında nispi damga vergisinin ödenmesi; ancak sonradan maktu vergiye dönüşmesi durumu

Diğer bir alternatif durum da, tarafların söz konusu anlaşma belgesini icra edilebilirlik şerhi verdirmeksizin herhangi bir resmi makamda kullanılmayacağı düşüncesi ile tarafların anlaşma metni koşullarını yerine getireceği düşüncesiyle hareket etmeleridir. Böyle bir durumda, taraflar resmi makamda kullanma ihtimali görmeksizin anlaşma belgesini imzalamalarında ve resmi makamlarda kullanılmaması halinde, damga vergisini nispi olarak ödemek durumundadırlar. Ancak böyle bir beklenti taraflarca olmasa da, nispi damga vergisi beyan edilerek ödendikten sonra, vergi incelemesine tabi tutulması halinde ve söz konusu anlaşma belgesinin inceleme birimine ibraz edilmesi halinde, damga vergisinin maktu olarak alınması hükmü fehvasınca, ödenen nispi vergi ile maktu vergi arasındaki farkın mükellefe iade edilmesi gerekecektir. Çünkü resmi makamda kullanılma ile birlikte, damga vergisi maktu vergiye dönüşmektedir.

Bu durumlar değerlendirildiğinde, mükellefin nispi damga vergisi ödemesi halinde, verginin iadesi, ödememesi halinde ise vergi ziyaı ve gecikme faizi söz konusu olabilecektir. Ayrı bir yoruma göre de, inceleme biriminin resmi makam kabul edilmeksizin nisbi verginin aranması gibi bir durum ortaya çıkabilecektir.

- Arabuluculuk sonucunda ödenen bedellerin gider olarak dikkate alınması durumu

Diğer yandan, gelir veya kurumlar vergisi mükellefi olup da arabuluculuk işlemi sonucu anlaşma belgesi imzalayan mükellefler için Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından verilen bir özelge anlaşma belgelerine icra edilebilirlik şerhi verdirilmesi gerektiğini açıklamıştır.

Hûlasa,

Damga vergisinin doğduğu tarih itibariyle anlaşma belgeleri üzerinden nispi damga vergi alınması akabinde resmi işlemlerde(icra şerhi verdirilmeyen) kullanılması halinde maktu vergiye dönüşecek olması halinde vergi iadesi ya da ödenmemiş olması halinde vergi ziyaı ve gecikme faizi aranması gibi farklı bir durumun ortaya çıkacak olması nedeniyle 6325 sayılı Kanun’un 18/3. maddesi amaca uygun şekilde değiştirilmelidir. 

Aynı zamanda, gelir veya kurumlar vergisi olan mükelleflerin anlaşma belgelerine istinaden ödedikleri tazminat vb. harcamalarını gider olarak dikkate alabilmeleri için ilam niteliğini kazanması(icra edilebilirlik şerhi verdirilmesi) gerektiği yönündeki mukteza gereğince, anlaşma belgelerine ilişkin gider yazılması ile nispi damga vergisi ödenmesi arasında bir seçim ya da tercih yapmaları gibi bir durum ortaya çıkabilecektir.

* Emre AKIN, Vergi Dünyası Dergisi Kasım/2018 sayısından alıntı yapılmıştır.

ÇEVİRİ: 1 OCAK 2019 ‘DA VERGİ DEĞİŞİKLİKLERİ YÜRÜRLÜĞE GİRİYOR (ABD)

TAX CHANGES TAKING EFFECT JANUARY 1, 2019

1 OCAK 2019 ‘DA VERGİ DEĞİŞİKLİKLERİ YÜRÜRLÜĞE GİRİYOR (ABD)

Yazar: Jared WALCZAK

27.Aralık.2018

Kaynak: https://taxfoundation.org/state-tax-changes-january-2019/

Çeviri: Vergi Müfettiş Yardımcısı Oğuzhan TURGUT

Şampanyalar dolacak, “Auld Lang Syne” (/yılbaşında topluca söylenen geleneksel şarkı)  şarkısı söylenecek, çözümler üretilecek(ve çok sürmeden unutularak, bir daha akla gelmeyecek), ve, bir avuç eyalette, vergiler değişecek.

Ocak ayının ilk gününde genellikle görmeye alışık olduğumuzdan daha az hareketlilik var, Ancak bu 2018 yılının sakin bir yıl olduğu anlamına gelmiyor. Aksine, 2017 yılında “Vergi Kesintileri ve İş Kanunu [Tax Cuts and Jobs Act (TCJA)]” nun yürürlüğe girmesinden sonra,  eyaletlerin vergisel açıdan uyumluluğa yönelik mütalaaları  birçok değişikliği geleceğe taşıdı, yılın ortasında kabul edilen vergi oranlarının düşürülmesi ve diğer düzenlemeler yılın başlangıcına yönelik geçmişe dönük olarak yapıldı. Örneğin, Idaho, Utah ve Vermont eyaletlerinin tamamı bu yıl gelir vergisi oranlarını azalttılar-ama onları 2019 yılı için değil[1], 1 Ocak 2018 tarihi itibariyle yürürlülüğe koydular.

Bu yıl ayrıca halk oylamaları için muazzam bir yıldı, ancak seçmenler tarafından kabul edilen değişikliklerin bazılarının yürürlülüğe girmesi zaman alacak.Seçmenler marihuana (bir uyuşturucu) ‘nın Michigan ve Missouri eyaletlerinde yasallaşması ve vergiye tabi olmasını kabul ettiler, ama Marihuana bu eyaletlerde 1 Ocak tarihinde satışa çıkarılmayacak. Kanun koyucuların ve düzenleyicilerin yeni  uygulamalar yürürlüğe girmeden evvel önlerinde hala işler var.[2]

Sonuç olarak, çoğu yasama organları uyumluluk mütalaalarının en azından bazı unsurlarını 2019 yılına erteledi. Bazı konularda ise kendi uyumluluk durumlarını hiç güncellemediler. Diğerlerinde, eyaletler yeni gelirleriyle neler yapacaklarına giriştiler  ve 2019 yılında bunları vergi reformu şeklinde mi yoksa diğer vergisel teşviklerle mi iade edeceklerine, yada bütçe taban hadlerine mi ekleyeceklerine karar vermek zorunda kalacaklar.

Öyleyse vergisel açıdan önümüzdeki 1 Ocak her zamankilerden biraz daha sakin geçecek, yeni yılda çılgınca bir yürüyüşten daha azı için beklentiye girecek hiçbir sebep yok. İşte 1 Ocak 2019 itibariyle yürürlüğe giren önemli vergi değişiklikleri.

            Arkansas’ta, düşük- gelir vergisi teşvik yasası 1 Ocak itibariyle yürürlüğe giriyor. Arkansas eyaletler içerisinde, toplam vergilendirilebilir gelire bağlı birbirinden tamamen farklı üç vergilendirme oran cetveli olduğundan benzersizdir.  Mükelleflerin gelirleri arttıkça, daha yüksek marjinal vergi oranlarına tabi olmakla kalmayıp, ayrıca tamamen farklı vergi oranı cetveline geçiş yaparlar. Yeni yılda, en düşük cetvelin en yüksek oranı daha alt dilimlerde görülecek oranların da düşürülmesi ile birlikte (Gelir için 12.600$ ile 20.999$ aralığında) yüzde 4.4’ten 3.4’e gerileyecek. Bir sonraki cetvelin En düşük vergilendirme dilimi (4.299$ ‘dan başlayan vergilendirilebilir gelir)., 21.000$ ile 75.000$ aralığında kazancı olan iadeciler (/iade dosyası dolduranlara verilen ad-  filers) ayrıca yüzde 0.9 dan 0.75’e kadar bir oran kesintisi görecekler.[3]

Toplam Gelir $21,000 altındaysa			Toplam Gelir $21,000 ve $75,000 arasındaysa			Toplam Gelir $75,000 Üzerindeyse
Gelir Aralığı	Vergi Oranı		Gelir Aralığı	Vergi Oranı		Gelir Aralığı	Vergi Oranı
$0-$4,299	0.0%		$0-$4,299	0.75%		$0-$4,299	0.9%
$4,300-$8,399	2.0%		$4,300-$8,399	2.5%		$4,300-$8,399	2.5%
$8,400-$12,599	3.0%		$8,400-$12,599	3.5%		$8,400-$12,599	3.5%
$12,600-$20,999	3.4%		$12,600-$20,999	4.5%		$12,600-$20,999	4.5%
			$21,000-$35,099	5.0%		$21,000-$35,099	6.0%
			$35,100-$75,000	6.0%		$35,100+	6.9%
Şahsi Gelir Vergisi Oranları (2019)

Georgia’da, 1 Ocak itibariyle Vergi Kesintileri ve İş Kanunu(TCJA)’nun genele yayma hükümleri kapsamında ek gelirleri denkleştirmek amacıyla hem kurumlar vergisi oranı hem de şahsi gelir vergisi üst sınırı oranı  %6.0 ‘dan %5.75 ‘e gerileyecek. Çünkü söz konusu federal hükümlerin çoğunluğu geçici olup, söz konusu eyalet vergi oranı indirimleri süre kısıtlamalı hükümlere sahiptir, 2025 yılının sonunda geçerliliğini kaybedecekler.(Federatif düzeyde Şahsi Gelir Vergisi değişiklikleri süre sınırlandırmalı olacak şekilde kararlaştırılır.)[4]

Missisipi’de, 2018 yılında imtiyaz vergisine(/amerikaya has bir vergi) yönelik başlatılan  aşamalı indirim (küçük bir istisna uygulanması ile) 1 Oca 2019 itibariyle, 2.5 ten 2.25 mill ‘e (/1 mills=1/1000 $), vergi oranının azaltılması ile devam etmektedir, İmtiyaz vergisi 2028’ e kadar yavaş bir şekilde aşamalı olacak şekilde ortadan kalkacak. 2019 yılında ayrıca şahısların mahsup edebilecekleri federal Serbest meslek  vergileri miktarında  artış bekleniyor. [5]

Missouri’de, kısa süre önce kabul edilen vergi reform paketinin ilk aşaması eyalet şahsi gelir vergisinin, bir vergilendirme diliminin kaldırılması ve üst oran haddinin yüzde 5.9’dan 5.4’e indirilmesiyle yürürlüğe girecek. Böylece yüksek kazanç sahiplerinin ödemiş oldukları eyalet vergilerini mahsup talep edebilme kabiliyetleri aşamalı olarak indirgenmek ve eyaletlerin tevkifatsız kar payı gelirleri için vergilendirme seçeneklerinin artmasına sınırlama getirilmek suretiyle eşleştirilecek. Bundan başka 2020 için beklenen reform, tevkifatsız karpayı paylaşımın etmeninde üniter vergilendirme seçeneğine geçildiğinde (işletmeler hali hazırda tek satış faktörü yada 3 faktörlü paylaştırmayı seçmekteler; 2020’de, işletmelerin neredeyse tamamı tek satış faktörü paylaşımına tabi olacaklar.) kurumlar vergisi oranının yüzde 6.25’ten 4.0’e indirilmesine  izin verecek.[6]

New Hampshire’de ikinci yılda eyaletin ticaretten alınan iki (/çeşit)  vergisi üst üste oran indirimi görecekler. Yasama, 2017 yılında kazanç üzerinde alınan vergilerin (BPT, eyaletin kurumlar vergisi) ve ticari girişim vergilerinin(BET, bir çeşit değer artış vergisi) aşamalı olarak azaltılmasını kabul etti .  2018 yılında, Kazanç vergisi (BPT), yüzde 8,2’den 7,9’a ve ticari girişim vergisi (BET) yüzde 0,72’den 0,675’e indi. 1 Ocak 2019’da, oranlar sırasıyla yüzde 7.7 ve yüzde 0,60‘a ayrıca gerileyecek.  [7]

Kuzey Carolina’da şahsi gelir vergisi oranları yüzde 5.499’dan 5.25’e gerilerken, kurumlar vergisi oranı da yüzde 3.0’ten 2,5’a düşürülecek, [8] eyalet  gelir hedeflerine ulaşmayı sürdürdüğü müddetçe, ulusun en düşük kurumlar vergisi oranına sahip olacak. Her ne kadar hali hazırda ayrıca bir indirim kararı bulunmasa da, bazı meclis üyeleri gelecek yıllara yönelik  bazı vergilerin yürürlükten kaldırılmasını tasarlamaktalar. Fakat Kuzey Karolina’nın kurumlar vergisi hali hazırda oldukça rekabetçi olup, Eyalet aslında  hala yüksek bir sermaye birikim vergisine(/servet üzerinden alınan bir tür vergi) sahip. 

Ve Georgia, Iowa, Louisiana, Nebraska, ile Utah eyaletlerinin hepsi, 1 Ocak itibariyle, 20 eyaletin hali hazırda yaptıkları uygulamaya katılarak, mesafeli satış yapanlardan satış vergisi almaya başlamayı kararlaştırdılar. [9]

Önümüzdeki yıl vergi politikaları alanında aktif bir yıl vaat ediyor. Marihuananın vergilendirilmesi, spor oyunları bahislerinin ön plana çıkması ve mesafeli satışları vergilerdiren eyaletlerin sayılarının artması ile, federal vergi reformunun devam eden dalgalanma etkisi ile birlikte, Ocak ayının oran değişiklikleri sadece başlangıcı teşkil ediyor.

---

[1] Vermont Acts & Resolves, Act 11, 2018 Special Sess.; Utah Code Annotated § 59-10-104; Jared Walczak, “Two States Cut Taxes Due to Federal Tax Reform,” Tax Foundation, March 19, 2018, https://taxfoundation.org/two-states-cut-taxes-due-federal-tax-reform.

[2] Joseph Bishop-Henchman, Jared Walczak, and Katherine Loughead, “Results of 2018 State and Local Tax Ballot Initiatives,” Tax Foundation, Nov. 6, 2018, https://taxfoundation.org/2018-state-tax-ballot-results/.

[3] Nicole Kaeding, “Tax Cuts Signed in Arkansas,” Tax Foundation, Feb. 2, 2017, https://taxfoundation.org/tax-cuts-signed-arkansas/.

[4] Georgia House Bill No. 918, Georgia 154th General Assembly, 2017-2018 Reg. Sess.

[5] Joseph Bishop-Henchman, “Mississippi Approves Franchise Tax Phasedown, Income Tax Cut,” Tax Foundation, May 16, 2016, https://taxfoundation.org/mississippi-approves-franchise-tax-phasedown-income-tax-cut/.

[6] Jared Walczak, “Missouri Governor Set to Sign Income Tax Cuts,” Tax Foundation, July 11, 2018, https://taxfoundation.org/missouri-governor-set-sign-income-tax-cuts/.

[7] New Hampshire Department of Revenue Administration, “Business Tax Data,” https://www.revenue.nh.gov/transparency/business-tax.htm.

[8] North Carolina Session Law 2017-57.

[9] Joseph Bishop-Henchman, Hannah Walker, and Denise Garbe, “Post-Wayfair Options for States,” Tax Foundation, Aug. 29, 2018, https://taxfoundation.org/post-wayfair-options-for-states/.